Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

| 79 MARCHETIres fpecies non dividuntur , ficut fpecies hominis, quz fpecies fpecialiffima eft. — . Multipliciter tamen adducitur fpecies ho- 1 minis, licet fpecialiffima, pro genere, cum | fit mentio de toto humano genere. Et fic hz fpecies, fcilicet chromatice, diatonice & enarmonice, licet fpecies fpecialiffimz fint, tamen pro generibus univerfaliter ponuntur in mufica. Et quia de dicis chromatico, diatonico & enar- / monico non poffet plene tractari, nifi de j- tono prius videretur, cum ipfa fint fe- L " mitonia; idcirco primo videndum eft, : quid fit tonus, & quomodo per numeros f dividatur. t Explicit tra&atus primus. |. INCIPIT TRACTATUS II. X . Capvur IL De tono, quid fit. / Ad huius evidentiam eít fciendum, quod fecundum Remigium tonus & fo- | nus idem eít, fed diaítema, hoc eft di- | ítantia inter eos eít, quia fonus in una [ chorda fumitur, tonus vero non minus Ue quam in duabus fumi non poteft. Pro- H pter quod .dicit enchiridion Ubaldi, (a) ifa quod tonus eft legitimum fpatium a fono in fonum. | Carvr ll. . Unde dicatur tomus. E Guido: tonus dicitur a tonando, - nam debet fieri fonus rotundus & in- | teger a fono in fonum, five fiat per | ' afcenfum, five per defcenfum. Boetius: | ? omnis tonus coniunctionibus & quanti- | tate duorum phthongorum , hoc eft, duorum fonorum femper confitit. | (a) HuGsALDI enchiridion fupra P. L. edidimus, j eti & REMIGALI.

DE PADUA Carvr III. | : De nominibus toni. | Andores mufice nuncuparunt tonum epogdoum, diaítema, emmelis, colon & fesquiodtavum. Epogdous dicitur ab £i quo eft fupra, & éxraà odo arithmetica ratione, eo quod novenarius numerus eft fupra oconarium, in quibus numeris tonus exítat. Diaftema in mufica tonus eft, nam diszue grace, latine interfpatium vel intervallum duorum phthongorum dicitur. Emmelis (j44eA9e). fonus fecundum Boetium tonus eít in muf(ica, id e(t, aptus melo in una intenfione. Colon grammatica ratione tonus eft, nam xa2o grace, latine membrum eft; namque tonus membrum omnium fymphoniarum. Sesquioctavus in numeris tonus eft, nam fesque gra- - ce, latine totum, (b) & oclava pars, & hi numeri funt 9. comparati ad 8. habet namque novenarius totum odonarium & eius odavam partem. Igitur fic' dicamus: tonus in arithmetica epogdous di- - citur, colon in grammatica fesquioCtavus in numeris, dialtema & emmelis in mufica. MS Carvr IV. : In quibus numeris conflitutus tonus, — Sciendum eft, quod fecundum omnes auctores mnfíice tonus five natura eius dicitur confiftere in proportione novenarii numeri ad ocdonarium. Qua ratione autem hoc fit, nondum inveni- - tur fuiffe ab audoribus demonfítratum, Hoc | (b) Mira etymologia; neque enim grxca eft vox ifta /e;qus,