Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

à , ES VC Qm inffrumentum muficum. I. 22. b. fae .. Canones & moduli in officio Divino Zlexandria, EE L 2. non vero apud Monachos ZEg»pti. ib. e Cantica & modi mufici non funt pro Monachis. I. 3. "Eg Cantiones quomodo per moras concordare opor- OP d teat, ]. 183. b. 7 ia Cantor in quo differat a Mufico. T. 38. b. € feqq. PA 246.a. 11. 225. a. 233. a. Ill. 121. 195. a. 347. E ^ Cantorum varii gradus, III. 316. €2 fegg. Qázei : nam obfervare debeat Cantor. I. 173. a. De actu E & ufu recte cantandi quedam regule. ll. 365. p b. € feqq. Quid fit, recte cantare, II. 365. b. zw & numerofe. 1. 182. b. . Cantorum veteranorum, E prafertim Gallorum mos. I. so. a. Ad quid at. pot tendere debeat cantor in inchoando, vel com- Mem" . ponendo cantu, Íl. 74. a. €2' fegg. Qualiter ob 2 ignorantiam Cantorum Cantus & depravatus, e. - M. 249. b. 4 Cantus quid fit. I. 21. b. IIT. 343, a. Quotuplex E- . fit Cantus, III. 343. b. Quinam Cantus fint re- * ulares , quinam irregulares. lI. 267. a. € feqq. c: j pese ad Cantum ignotum addifcendum. Il. IX 44. b. EZ fegg. 1l. 215. a. € fegg. Que fit vox PF. principalis in cantu. II. 12. b. Ad quem finem h- inftitutus fit Cantus artificialiter regulatus. II. E. 365. b. In inchoando vel componendo Cantu E : ad quid attendi debeat. lI. 74. a. € fegg. Re- Em. gule generales de inceptione feu intonatiune 23 - Cantus. IL. 354. b. €2' fegg. In quibus litteris E. & vocibus inceptio eiusdem cantus fieri poffit. 2 1. 357. a. Quz fit caufa & convenientia di- E ' verfe inceptionis Cantus in diverfis vocibus. 1I. E 359. a. Regule de Cantu componendo. lI. 253. P. €2 fegq. Ml. 352. b. Qualiter per vocales Can- € tus poífit componi. Il. 19. & 20. 256. Quid 3 in compohendo Cantu obfervaudum, IIl. 235. a. €2 feqq. que vitia cavenda. 1I. 238. a. Quot E modis fiat error in cantu. lII. 233. a. €2' fegg. E. * Qualiter Cantus ob ignorantiam Cantorum fit 1 depravatus. II. 249.'b. E Cantus ecclefiafticus. In ecclefia nihil canatur, nifi 3 ex S. Scriptura, aut a prudentioribus tractata. 3 Il. 105. a. S. Scripture verba non immutentur, E ib. b. nihilque contra ipfius fidem ponatur. 106. ; b. € feqq. ; / Cantus menfurabilis quid, & quotuplex. III..2. a. . : b. 359. b. Quenam in eo praecipue confideran- , da? ib. Que & quot fint eius figurz & figna. MI. 3. b. Qualiter hz figure ad invicem ordinentur. ll. 4. a. Zide Tempus. Notez. . ] 7 A

• - L : 4 TUTTI , HRS «e LI [is Cantus naturalis feu muficus quid? IT. 329. 8. Quando cantus dicater naturalis , quando transpofitus vel cransformatus. ll. 365. a. Ex quibus — partibus melodicis confiftat cantus naturalis. IT,
• 341. a. Quot modis dicatur confonus & diffonus. ib. Secundum quam fpeciem motus artifi- I cialiter reguletur. 342. a. 3 ) Caprea AnisoNiS- Scholaftici. II. 198. b. 9 fue — quare illam ita nominaverit. 199. b. Qua fit in ea commoditas. zb. Cauda quid fit in Cantu. IIT. 229. b. Quid indicent caudae notis coniuncte, Ill. 124. €7' fegq. Chorda unde fic dicta. L. 23. b. A quo excogitate (int chorda. iP. Chorda (Sour). Chordarum notz mufice. I. 118. Chordz quam inter fe habeant proportionem. I,
• 121. a. Earum nomina & interpretatio. I. 240. b. &7 fegq. Qualiter in quindecim chordis om- / nes confonantiz reperiantur. I. 242. a. In prin- ; cipalium chordarum operatione omnis vis & agnitio Troporum fita eft. II. 163. a. Qua chordz [int principales, & que ipfarum operationes.II.
• 164. a. 203. a. Chordz qualibet cuius fint Tropi. IL. 175. a... [n quibus tetrachordis uniuscuiusque Tropi principales chorde conítent. Tf.
• 176. a. Quot chorde communes fint Authenticis & Plagalibus, & quz propriz. IL. 176. a. Que Authenticos & Plagales includant. i6. b. Quz (int principales in cantibus plagalibus. II.
• 203. b. Chordarum principalitas qualiter fit difcernerida. ll. 204. a. b. In principio quatuor . tantum chorde fuerunt in ufu, IIL 3cr. a. quomodo & a quibus eorum numerus fuerit auctus. zb. S . up Chorus. Quomodo fit cantandum in choro. I. 226. € feqq. Vide Cantus ecclefiafticus. Pfalmodia; Cuzisrus hymnorum cantum fuo exemplo coms probavit, l. 12. a. b. ^ : Chromaticum genus modulandi in quo differat ab | Enarmonico & Diatonico. I. 7$. a. € eqq. / Cithara a quo inventa. I. 23. a. 1I. 391. a. Unde fic appellata. I. 23. a. II. 391. a. Eius forma. ib, Cithararum diverfz fpecies. ib. la quo Cithara differat a Pfalterio. ib. b. Cithara DAviDpis figu« ra Crucis Chrifti. T. 10. b. : Clavis quid & quoteplex. ilL. 120. a. 344. b. Quz- | nam fint claves & viceclaves tonorum finales. Ilf. 220. a. Quot & quz (int initiales tonorum claves. Ill. 222. a. €2 fegqg. Quaenam fint cla. ves difcretive tonorum Authentorum & plagalium. IIT. 225. b. Quot quavis clavium Mot, i mutationes, Ill. 346. b. ; N . Qlivis