Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

Ec" UMS "» : T" PE c - : E 352 '" ADAMI D / gat, nifi eam perfeda praceflerit confo- | nantia; cum perfedis vero ant imperfe- &tis moderatur concordantiis, & ipfa con- | fonantiam facit non ex fe, fed refpedu EC aliarum ; quod mufici gentium vocabulo E faulx bordon vócare coeperunt, quia'te- CER trum reddit fonum. . Omnes autem voces, preter iam dictas , ad unam diífo- ES nantie funt, hoc eft, cum omnibus a- : liis difcrepantes. | -Ex confonantiis vero prefcriptis om- E nis fymphonia componitur per arfim. & E thefim, ideft, per elevationem & depofitionem, non folum fimplicem neu- ^ mam, quam Berno diftrophen aut tri- 3 ftrophen vocat; fed & duplicem tripli- E. cemque rationem concordantem puto E- ^ cantum. Cum igitur vitiofa confuetudo B. ab opere confueto, Bernone tefte, & | cantorum ore nullo modo aut vix evelli poffit, a praeceptoribus quzdam comx . pofitionis regule adinventz funt, ne quilibet fuo duceretur arbitrio. De quibus aliquas hic inferere placuit, quia heu cor- ; ruptam a componentibus muficam undique cernimus: quod ideo fit, quia peffi- - mus inolevit ufus in(trumentiftarum, qui cum vix duas intelligunt regulas, proh : dolor! componere carmina volunt, & utinam folum carmina, fed etiam quaque | grandid ufu prefumunt. Ceterum aliqui vix notarum figuras intelligentes, modi- E cumve quid artis adepti, omnem cántum L. corrigunt , lacerant, corrumpunt, & re- E &e compofitum falfificant. Taceo de multis, qui licet a preceptoribus bene imbuti fint, totiens quotiens errant, dum non fane fingula memorie commendavetint, aut przceptorum, aut eorum culpa; mulp toque plures funt, qui plus habilitatis

1 E FULDA | quam artis didicere, qui, quod faciuht, —— legem putant, alterque in alterum convitia iacit, ac fatuus fatuum confundit, & fi mille fint, vix decem concordant. Dicit primus, ut Guido ait, magiftér Bruno fic me docuit. Alter ait, ego a magiftro meo Albino fic didici. Tertius vero, certe magiíter meus Odo aliter me intormavit: quo fit, dum fuum quisque prafert magittrum , tot funt componendi diverfificatores, quot funt in mundo magiftri, acciditque nobis iuxta illud Nafonis di- — . Gum: Peüoribus mores quot funt in orbe Jgura, Dum (ibi quisque placet, credula : nm turba fumus. Qui vero mavult adherere pravo ufui, quam veritati obtemperare, difcat, mimos & ioculatores fore componiftas fututos. CarvT XI. í | Antiquorum autem regulas utiliores hic informare libuit, decem. praefertim utiliores mihi vifas, communi componifte rationibus multis, ne levi ducantur infania , ac quisque fine praeceptis fuo trahatur arbitrio. .— - Prima: in omni cantu ad minus una vox dicitur aptari vero tono; hoceftau- —— tem aptare tono, fcilicet octo tonatos, id eft, claufulas pulcre localiterque ponere, ficut enim accentus profe per pun- :&um ornatur, fic tonus per octo. Secunda: omnis componens difcat cantum diftinde paufis ornare, quia varietatem faciunt; non minus enim laudabile eft paufare, quam cantare, nec accentus profz fine pauía fit. Ter- Li L.