Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

ee 2 Poe - 354 — ADAMI D i in przfenti, aliud in futuro obeffe poteft. | Oportet ergo irreprehenfibilem effe com- E. poneutem, quoniam ceteris przeft, ne E aliquid faciat, quod in pofterum feciíTe E poeniteat, 3 Poftremo, fi componens proportioni- 3 "bus uti velit, utatur muficalibus, quia : cxtere, paucis demtis, fymphonia ca- Á. rent. Studeat itaque eas caute fundare, ne t ' alteram pro altera locet, quia aliud errori, » : aliud dedecori eft. Deinde figurarum ge- » nera, nam multiplicia funt, indagare tni- E nime definat, quia ornatum tenent & 1 fübtilitatem. Si vero componens canoni- F cis laborat cantilenis , plus intelledum quam obfcuritatem quarat, neve fubtili- E dd tatis grandi ingenio parta cantare definat ; nil enim differt, fi canon metricus five p.c profaicus fit, quia regula eft; multi e- E- . ' mim dum obícuritatem amant, peritis de- Ec. rifui funt, quia rara obfcuritas fine erro-

E re, Sed & ego ipfe hac ufus fum, ut ve- | rum loquar, plus ignorantiam meam inà dicans, quam artis quid informans ; mi- ; ferrimi tamen ingenii effe predicatur, qui E utitur inventis, & non inveniendis. Agat A ergo quisque, quántum digne poteft; fi enim bene egeris, ipfe tuz perfona dabis | auctoritatem , dicit Socrates. Hac falva "s pace dicere volui, neque fictus neque te- " &us, omnibus enim placere non valeo. : . Néc tamen fine graviffimorum iudicio vi- | rorum hzc adgreílus fum, quorum. au- * (a) Supra Tom. II. pag. 24t.

: à

E FULDA - ;

Goritate fretus eo audacius procedere au-

fim, ac placentibus placere. . / CarvuT XIII.

Tonus eft difcretio vel cognitio principii & finis afcenfus ac defcenfus cuiuslibet melodie regularis; vel fic: tonus eft regula docens finem perfe&um regu- — — larium fymphoniarum. — Tonum autem non modalem , id eít, in modis captam coníonantiam fymphonie puto, fed melodialem aut formalem puto tonum. Aliqui autem tonos tropos a convenienti converfione dicunt; aliqui modos a moderando, Graci autem phthon- — . gos, nos tonos vocamus, licet Guidoni incongruum videatur, hoc autem lIohannes pulcre excufat. (a) Olim tamen antiqui mufici, cum tonum muficalem tantummodo cohfonantiam appellarent, grammdtici orationis accentus ufurpato vocabulo etiam tonos appellare coeperunt.

Et quia inter accentus profaice locutionis & pfallendi modos non parvam fimilitudinem e(Te conftat, generale nomen hoc effe utrisque fanxerimus; ficut enim toni accentus tripartitus eft, fcilicet gra- ——— vis, acutus & circumflexus, fic & pro- (e, fed'paufas profales colon , comma, periodum , id eft, membrum ; incifio, clanfura, nam omnium rerum finis eft. periodus, hoc mufici diaftema, fyftema, teleufimque voluerunt vocare. De his fcire volens lohannem infpiciat, 6 Tono-

— Tiro Pr

.