Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

MUSICIE PA] . fedentur, qui cum problema a piícato- . ribus fibi propofitum folvere non poffet, feipfum, ut fertur, in mare przcipitem dedit. Difcant ergo plus querere artem, quam fibi ipfis credere, ac muficis vocalibus & chordis plus uti, quam alienis.

.. Pofuit enim Boétius chordas quindecim, quibus Graeca indidit nomina forte a Pythagora fumta, ut dictum eft, & fequens declarat figura. Simplicem enim primo fuiffe muficam Nicomachus refert quatuor nervis conftantem, quod & prefatus Boétius I. mufice cap. 2. ufque ad Orpheum duraffe dicit. Tetrachordum erat a Mercurio inventum ex cochlea putridi pifcis. Quintam Corebus Atys filius adiunxit, fextam Hyagnis Phrygius, feptimam Terpander Lesbius , octa- . vam Licaon Samius, nonam Prophraftus Periotes, decimam Hiftizus Colophonius, Timotheus Milefius undecimam.(a) Guido autem fuperaddidit unam gravem & fupercellentes quatuor: deinde modernio- . res metas fuüpergre(fi füb & füpra quid addiderint , pretacdum eft. Cum enim Guido cum fequacibus adiundas five fuperadditas voces innominatas reliquerint, volui prius fupplere Guidonem, & chordam in gravibus adiunctam, videlicet r. ut hyponomenon vocare, id eít, gravem Ííonum, quia in manu graviífimus eft: & quatuor fupercellentibus, fcilicet b. c. d. e. geminatis, primo D. epitri- — te diahyperboleon, id eít, fuperexcel- - lens, trite hyperboleon duabus vocibus, fequentesque epiparanate diahyper-

, i de) Vid. de his JEGIDII Zamorerf mufica fu

E : iS SECUNDA. 351 : *boleon, ac epinete diahyperboleon, iuxta przcedentem manere formam. Ulti. mam vero, videlicet $ /a orexion, id eft, noviffimum in manu fonum appellare: fuperadditiones autem modernorum cum : nominibus careant,ad unum in hypothefi, id eft, fuppofitione hyperaxiapathones, id eft, graviffimum vel ultimum fonum vocare; fimiliter in hyperboleothefi, id : j eft, fuperexcellenti fuprapofitiones omnes infimul origneoboleones, id eft, fupra ultimam fonantes vocitare. volui, ut figura fequens indicat. vid. FiGUuRA. - CapruT X. Ex quo vero de modis chordis (f.chordarum) feu zeoipovia & diaQorie. didtum eft, fcire modo convenit ex modis con- s fonantias fimul & diífonantias; nam tota mufica .fymphoniz caufa dicitur & harmonig. | Igitur confonantiarum alique funt perfede, fcilicet unifonus eadem vox , diapente quinta, diapafon octava, cum earum zquifonis, ocava, duodecima, & bisdiapafon. Alig imperfecte, ut ditonus aut femiditonus, qui eft tertia, item tonus aut femitonium cum diapente, fexta, cum earum azquifonis decima & tredecima. Reliqua autem etfi in infinitum metiri haberent, harum tamen reiteratio funt. Caterum quidam diateffaron perfectam fore dicunt confonantiam, quidam imperfedam; nos vero eam femidi(Tonantiam effe dicimus, id eft, cum nulla per fe . folam concordantem. Quam etiam (Iohannes) de Muris confonantiam fore negat, : pra P. II. p. 382. : E.