Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

Met mL INGERTO SI NN .J MUSICE PAR t30 Carvr VII.

— Modus eft modulata intenfio vel remiífio vocum aut notarum ; vel fic: modus eft. foni acuti gravisque diftantia vel

, intervallum. Intervallum. vero notarum

. gravitate vel acumine, intenfione, vel remiflione fadum, a muficis modus dicitur, item habitudo vocum inter fe; ex quo notarum cafus accipiemus.

— Sunt autem modorum duodecim, quamvis aliqui novem ponant folum, non annumerando femitonium cum diapente, femiditonum cum diapente, & tonum cum diapente, ideoque raro in Gregoriano occurrunt cantu; fed nos his menfurali vel figurativo fepius utimur cantu. Statui ergo, eos cum cateris annumerandos fore, & ad indagandam formam harmonicdlem, deícriptionem eorum, qualiterve intenduntur aut remit-

-*tuntur, potenter aut debiliter, poftea

— duabus figuris, ut fequitur, indicare.

- — Ex quo vero modus eft modulata intenfio vel remillio vocum, oportet primo (cire vocum proprietates, ut fequitur, deinde modorum fpecies, —

- Vocum alie funt wzifome, quz fingillatim pulfate unum atque eumdem

» fonum reddunt. /Eguifome funt, que femel pulíate unum ex duobus atque fim- -plicem fonum faciunt, ut diapafon & bisdiapafon. Cozfozs funt, que compofitum quidem permixtum, fuavem tamenu efficiunt fonum, ut diapente, diateffaron. £wzmeles, quacumque confone quidem non fünt, rede tamen ad

. melos aptari poffunt, ut tonus cum czteris intervallorum fpeciebus. —Diffona (S. SECUNDA. 349 Efunt, que non permiícent fonos, fed ES. infuaviter feriunt fenfum. — Ecmeles funt, — * que in confonantiaum coniundione, ut melos effici poffit, non recipiuntur, | ut eft tritonus & femidiapente. Hac - fane divifio Oddonis in Enchiriade ha- E betur, inque mufica Hermanni Suevi fub E dialogo fcripta. ?! Duodecim funt modi five fpecies faltuum. Unifomus eft eiusdem clavis in — . eadem voce repetitio. Semitonium ett (al- : tus de zzi in fa. & e converfo. Tonus , e(t. faltas a clavi in proximam, conti- , net duo femitonia difparia.. Seriditomus eít faltus de linea in lineam, aut de fpatio in'fpatium, inclufo femitonio. JDitonus eft faltus ad tertiam , exclufo femitonio. DiatefJaron eft faltus ad quartam gene- : raliter ex duobus tonis & femitonio, | nifi fit tritonus. JDiapenute eft faltus ad quintam, includit tres tonos cum femitonio, nifi fit femidiapente. Semitomium : cum diapente eft faltus ad fextam vocem" tonorum & duorum femitoniorum. 70- uus cum diapente eft faltus ad. fextam — ' realis cum tonis quatuor & femitonio. Semiditonus cum diapente eít faltus ad ^ feptimam tonorum quatuor & duorum femitoniorum. - Ditouus cum diapente eft - faltus ad feptimam tonorum quinque & - unius femitonii. JDiapafos eft faltus ad — ocdaavam, inter confonantias maior. Pro- ; portionabilem formam horum modorum ultima de proportionibus parte invenies lucide pofitam, Capvr VIII. Proportionabilitas; vero omnium periphonorum, id eft, confonantiarum pet 4 Xx3 hos | ] ww" M ^ "TEL