Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

MUSICIE. PAR -— Multi tamen fine huius artis notitia ex ufü videntur fibi bene canere velle, interrogati autem de numero vel intervallo refpondere nefciunt. Ipfi vero Democriti philofophi verba non fapiunt, qui dicit: eodem loco funt voces imperitorum, quo ventris redditi funt crepitus; quid enim intereft, cum hi furfum, illi autem deorfum ullulent ? Vidi ego quemdam, qui huius artis auctor & componi(íta haberi voluit, cui nec in prolatione de numero, nec in clavium pofitione cura erat : quefivi, cur ea omitteret? refpondit non effe de neceflitate, cum maxime neceffaria fint: & alium quemdam, qui cum paufillis fuis officium fexti toni refumere vellet, primum cecinit tonum: at hic mauz fama muficus erat ; nam ut Horatius ait: populus quoque ftultus honores fzpe dat indignis, quem, ut credo, fama . feduxit. Novimus & Audrechinum quem- — dam Bafileenfem, qui huc illucque cur- . fitando iam huius nunc illius Principis famulum fe eíle profitebatur, atque inter ignorantes pro maximo habitus eft mufi- — £o, cum feipfum vix intelligeret: hoc tamen folum philofophus ipfe didicerat in philofophie fchola, ut doctos omnino fugeret, ne difputatione ignorantia eius

. detegeretur. - — Adeo perverfum eft hoc genus homi- "num, & tam elatz cervicis, ut artem plus — welint videri habere, quam habeant: qui nihil reum putant, quam quod ipfi fe- — «erunt, non auctoribus obtemperantes, — woluntque credere (f. experientie), non — gutem rationi magiítre, cum utrorum- — que iudicium fit exquirendum :. dividant ergo tonum rationis. Nefciunt forte miiS SECUNDA. "T" 3 feri, differentiam elfe inter cantorem & ER muficum magnam; aut fortaíle non le- A gerunt Guidonem in micrologo fecundo | mufice, ubi fic inquit : ;

JMujicorum €8 cantorum magna efl di- | flantia :

Ili dicuut, ifi fciumt, que componit mufica. :

Nam qui facit, quod non fapit, diffiui- |

2 nitur beflia. -

Nec etiam Boétium audiverunt dicentem 1 primo mufice cap. 3. Is muficus eft, qui ratione perpenfa canendi fcientiam non um fervitio operis, fed imperio fpeculationis j affümit, tanto enim praclarior fcientia mufice in cognitione rationis, quam in el opere efficiendi atque adu , quantum £e corpus mente füperatur; fpeculatio enim rationis operandi adu non eget, nam OU

-manuum opera nulla funt , nifi ratione -ducantur. Quo fit, ut quanta fit gloria meritumque rationis, hinc intelligi poffit ; nam artifices corporales, ut ita dicam, non ex ipfa difciplina,fed ex ipfis potius inftrumentis cepere vocabula: namcitharoedus a cithara, tibicen a tibiis, ab organo organifta denominationem habent.

Tria genera circa muficam verfantur ; unum inítrumentis agitur: aliud fingit / carmina : tertium utrumque diiudicat. Primum, quod inftrumentis potitur, to- : tam operam confumit, feiunctumque eft a mufice fcientiz intelledu , quia famulatur, nec quidquam affert rationis, fed — ; totius fpeculationis expers eft.

Secundum, quod carmina fingit, poetarum eft, & potius fpeculatione ac ratione, quam naturali quodam inftindu fertur ad carmen, ideoque fegregandum

Xx2 eít.