Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

| DE TONIS. RE yr bs. . 4andum eft, quod totus tonus potet & minus, quid fit femitonium & fe. — . - . dividi in odo diafchismata, ex quibus mitonus, quid tonus maior & minor; EH | -H q 1 -duo femitonia integra vel maiora con- apparet, quod vox five fonus five fpa- SÉ g A PP q ) c P / ftituuntur. Sed nota, quod aliud eft fe- tium, quod eít inter maiorem tonum * . mitonium maius, aliud femitonium mi- & minorem, hoc eft, in Bis cgi | . mus. Et ad habendum hanc divifionem proportione five tono novenario, dici- i mota, quod duo diafchismata efficiunt tur tonus: & iftius toni femitonum ma- E . wnum fchisma, & unum fchisma die- ius redo intervallo tenet directe medie- lfim, quod idem eft, quod femitonium tatem, ut patet per predica, & fecun- . minus. Et duo femitonia minora effi- dum dica quorumdam pofterius mani- k . «iunt unum femitonium maius, quia ex feftabitur. Et licet veri doctores, quibus 3 divifione diafchismatum femitonium ma- cedo, & meus dominus Thomas dicat : 2-4 4us efficitur ex quatuor diafchismatibus: diapafon confítituitur ex duabus propor- & ita-ex duobus femitoniis maioribus tionibus, videlicet diateffaron & diapen- | . efficitur tonus integer. ' te: conftat autem diateffaron ex duobus 1 | - , : li ; tonis & femitonio minore ; diapente con. 3 r Cleri dal d ftat ex tribus tonis & femitonio minore: ; | | um & dicitur a femus,, fema, femum unde diapafon conítat ex quinque tonis ; us Gd 1 E LB ur nod plenus ; & iislüin & duobus femitoniis minoribus, qui : EL E] H 1 A , Buon quafi imperfedus ditonus. — faciunt P enum —À— - hi et Á E Sed femitonium dicitur a fe;zis indeclina- rant, qui aliter intelligunt. — Jta. dido - ; 4 3: : tanto viro five dicis eius non contrabile, quod patet ex definitione toni. De- ,. : ias : jus tem tonus fic, ficut fupra patet, dico, nec eft mez intentionis contradi- . co exu dut: «, Cere, ipfi veraciter cedendum eft, & ex- - tonus eft legitimum acuminis vel gravita- er : 1 ; tis fpatium inter fonum & fonum, conti- p ne wu cpeinPREM. — - DEP "dh por fuorum dictorum attingere; verba funt : nens in fe:duo femitonia & non femito- : g - E Lo ido abiret Der Boetium & Hugonis. Sed ut quedam fecundum — — cw per Ebo diceitem : tonus ab quosdam dodores poffunt concipi, fic intonando nomen accepit, quia maiori poffunt & proferri: unde hoc Ó 3 EB a qoo novem, itibor vod, poffe probari per numerum relatum a E o cov hedhirh " nl locum, ut in monochordo patet, quod 1 EEUU femitono odo pafías conftituit. Et ibi fit femitonium maius, vel integrum , .- - . LI * LI . * r] [ E ias possetis de med dimidium toni tale, quale dictum eft. Et e E. , ' ut hoc clarius videatur, tonos, & femi- dH Item idem Hugo, € intendit dicere, — tonia, & horum partes voluimus expliquod im diatefJarom €9 diapente [it care. Quidquid tamen hic dicatur, dictis F femitonium maius, peritorum affentio: & hec pradicta funt — WMifo quid fit tonus, quot & quales dica venerabilis Hugonis. .partes eius, quid fit femitonium maius x j 0- á E