Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

| POMERIUM MUSI | tempus imperfedum muficum menfura- - tum eft illud, quod eft minimum non in /. plenitudine, fed in femiplenitudine vo- Cis ; & hanc definitionem fic probamus. Certum eft enim , quod ficut perfedum — eft, cui nulla (f. nihil) deeft, ita imperfe- €um eft, cui aliquid deeft: fed certum eft per definitionem fuperius probatam de - tempore perfecto, quod tempus perfectum e(t illud, quod eft minimum in plenitu-- dine integra vocis, modo ibi declarato. . Oportet ergo, quod tempus imperfectum .. cum deficiat a perfecto, fit non in integra plenitudine vocis. - . Sed diceret aliquis : non debetis defi- . cientiam temporis imperfedi a perfecto fumere a plenitudine vocis , fed a minoritate temporis; unde debetis dicere, utrumque tempus tam perfectum quam im- ». perfectum eft in plenitudine vocis ; fed ipfa plenitudo vocis fit in minori tempo- | re, quando fit in tempore imperfecto, -. Quam quando fit in tempore perfedo ; .. unde fecundum eos illud minimüm, quod fitin plenitudine vocis, eft tempus im- X perfedum, non perfedum. — Sed ad hoc refpondemus, quod efle in. plenitudine » wocis & effe minimum de neceffitate eft —. tempus perfedum mufieum, quia tempus . perfedum muficum eft prima menfura omnium, propter quod etiam menfura temporis imperfecti fumitur refpective ad perfedum , fubtrahendo partem ab eo, ficut ftatim dicetur. Cum igitur minimum |. jn unoquoque genere fit menfura aliorum, ut fupra didum eft, concluditur, quod minimum tempus femper de fe fit |. perfedum , duminodo fiat. in plenitudine wOcis: ftatim fubtrahimus a quantitate CE MENSURATZ£. 371 |temporis perfedi, & conftituimus imperfecum. Et fic patet , quod definire tempus per plenitudinem vocis eft idem, quod definire ipfum per maioritatem & minoritatem effentialem. — Stat ergo pradica - definitio, fcilicet quod tempus imperfe- &um eft illud, quod e(t minimum non in plenitudine vocis, fed in implenitudine. Et hoc de primo. Quomodo tempus perfelum €9 imperfe- '

Gum effentialiter opponuntur ?

Tempus autem perfed&um & imperfe- 4

&um opponuntur eífentialiter per fe & abfolute, etiam non habito refpedu ad aliquam divifionem vel multiplicationem ipforum, ficut fatis patet ia definitione fuperius declarata. Sed & hoc idem probamus. Certum eft enim, quod perfe- | Gum & imperfectum totaliter non funt ! idem, quia fi totaliter effent idem, & per effentiam tempus imperfectum polfet dici perfectum ,,& e converfo, ergo (non) differrent per effentiam. Differre per effentiam eft dicere realiter, quod unum non fit aliud: fed tunc non opponuntur privative, quia realiter unum | habet aliquid, quod non habet aliud. Et tunc fequitur etiam , quia non funt contradi- - Coria, quia fimul & femel nec umquam - ambo poffunt verificari de eodem ; nullum enim tempus eífe poteft, quod fimulef- - fentialiter poffit effe realiter perfed'um & imperfectum. Et fi dicatur, aliquod tempus erit dare, quod diverfis rationibus poterit effe perfedum & imperfe- — . : &um: dicimus, quod i(tis rationibus aut refpondent aliqua res, aut nulla: fi nulla, nihil tibi; íi aliquid, ergo una res

Y 2 erit