Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
INST. ARITHM. I, 20. 41 . tiplieatione subripuit; ille vero, ut si naturaliter quadam necessaria parte detracta aut minus oculo nasceretur, ut Cyclopeae frontis dedecus fuit, vel quo alio curtatus membro naturale totius suae plenitudinis dispendium sor- tiretur. 5 Inter hos autem velut inter inaequales intemperan- tias medii temperamentum limitis sortitus est ille nume- rus, qui perfectus dicitur, virtutis scilicet aemulator, qui nec supervacua progressione porrigitur, nec contracta rursus deminutione remitlitur, sed medietatis obtinens 10 terminum suis aequus partibus nec crassatur abundantia, nec eget inopia, ut .VI- vel XXVIII. Namque senarius habet partem mediam, id est -IHL., et tertiam, id est -II- et sextam, id est .[. quae in unam summam si redactae sint par totum numeri corpus suis partibus in- 15 venitur -XXVIII- vero habet medietatem -XTIIII- et septi- mam -IllI- nec caret quarta, id est -VILI-, possidet quar- tam decimam -1l- et repperies in eo vicesimam octavam .I-, quae in unum redactae totum partibus corpus aequa- bunt. .XXVIII- enim iunctae partes efficient. 20 De generatione numeri perfecti. XX. Est autem in his quoque magna similitudo vir- tutis et vitii. Perfectos enim numeros rarenter invenies, eosque facile numerabiles, quippe qui pauci sint et nimis constanti ordine procreati. At vero superfluos ac demi- ?5
This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →