Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
p. 415LXX esse pernotatur. Quod per basim dispersum, quin- quies ipsam in se retinet. Denominationis vero huius . J summam minor obtinet praecisura, quae per se adaucta XXV constituit. Hos si de minoris lateris summa per se multiplicata abstuleris, CXLIIII supersunt. Quorum vero 5 tetragonale latus, quod XII est, cathetos summam exple- bit. Areae autem conclusionem hoc modo investigare curato. Basis medium ducito per cathetum, id est VII per XII et provenient LXXXIIII. Hanc summam complere areale huius trigoni pavimentum non ignora. Describa- 10 tur ergo huiusmodi de hac re figura. s . M v | LXXXIIII N | es xim Sed quia de trigonorum podismali consideratione in superioribus sat diligentium lectorum indagini explanavi- mus, superest ut ad tetragonorum speculationem transi- 15 tum faciamus, succinctum de his habituri tractatum. Qua- dratorum enim ceteris facilior est collectio. Et prius quidem de normali tetragono tali modo ordiamur. Omnis igitur tetragonus normaliter constitutus latitu- dine longitudinem multiplicante arealem constituit plani- 20 tudinem et podismum sine dubio absolvit. Ponatur modo tetragonus pari numero consignatus, id est VIII. Quos per se, hoc est latitudinem per longitudinem, multipli- cans LXIIII efficiam, embadum videlicet subtus descripti tetragoni. 25
This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →