Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

p. 36212. sesqualterae, diatessaron vero sesquiterliae comparationi | copulentur. lunctae vero consonae cum aequisonis alias efficiunt consonantias, ut diapente ac diapason in triplo, diatessaron ac diapason in ea proportione, quae est octo 5 ad tres. Emmelis autem sunt, quae diapente ac diatessa- ron dividunt, ut tonus ceteraeque proportiones, de qui- bus paulo posterius in divisione tetrachordorum loque- ^. mur, simplices earum scilicet partes. Quae sint aequisonae, quae consonae, quae emmelis. 19 XII. igitur aequisonae quidem sunt diapason ac bis ^ diapason, quoniam earum temperamento mixturaque unus | ac simplex quodammodo efficitur sonus. Consonae autem j sunt primae quidem in superparticularibus sesqualtera et | sesquitertia, id est diapente ac diatessaron; et diapason : 15 ac diapente et diapason ac diatessaron. Hae sunt compo- sitae atque coniunctae ex aequisonis et consonantibus. Emmelis autem sunt reliqui, qui inter has poni possunt, ut inter diatessaron ac diapente differentia tonus, iungun- turque quodammodo aequisonae quidem consonantibus, ?0 ut diapason ex diatessaron ac diapente, consonae autem ex his, qui emmelis soni vocantur, ut eadem diapente et diatessaron tonis ceterisque posterius dicendis proportio- nibus. Sed quonam modo quidem horum omnium pro- portio colligi possit, ex eo loco sumendum est, quem s; quarto volumine in fine descripsimus, ubi nervus super semispheria tendebatur. lbi enim deprehenditur aequi-