Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

] INST. MUS. III, 13. 38D est princeps hypate meson, extrema vero mese, tertium - synemmenon, cuius est princeps mese, finalis nete synem- menon, quartum diezeugmenon, cuius est prima para- mesos, nete vero diezeugmenon extrema, quintum vero est " hyperboleon, cuius est quidem princeps nete diezeugme- 5 non, ad neten vero hyperboleon terminatur extremam. De stantibus vocibus et mobilibus. XII. Harum vero omnium vocum partim sunt in totum inmobiles, partim in totum mobiles, partim vero nec in totum inmobiles nec in totum mobiles sonant. 10 In totum inmobiles sunt proslambanomenos, hypate hypaton, hypate meson, mese, nete synemmenon, para- mesos, nete diezeugmenon, nete hyperboleon idcirco, quoniam in omnibus tribus generibus eaedem sunt, nec loca nec nomina permutantes sive pentachorda sive tetra- 15 chorda contineant; pentachorda quidem, ut proslambano- menos ad hypaten meson et mese ad neten diezeugmenon, tetrachorda vero, ut hypate hypaton ad hypaten meson et hypate meson ad mesen. Mobiles vero sunt, quae secun- dum singula genera permutantur hoc modo, ut paranete 20 . et lichanos diatonici et chromatici, trite et parhypate en- armonii. Alia est enim paranete hyperboleon diatonos, alia paranete hyperboleon chromatica, alia trite enarmo- nios. Diversae sunt etiam paranete diezeugmenon dia- tonos atque chromatica, nec est eadem quae in generibus 25 ceteris trite diezeugmenon enarmonios. Neque eaedem sunt paranete synemmenon diatonos et chromatica et trite synemmenon enarmonios his, quae sunt in reliquis gene-