Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

p. 29816. fient LVII. CCXXIIII. Id sit -G-. Sed -H- quidem -F- nu- mero comparatus superat, -G.- vero superatur, et est .F- | toni differentia, -H- autem novies multiplicatum comma, :G- vero octies. Demonstratus igitur est tonus minor qui- 5 dem . VIII: esse commatibus, eisdem vero :VIII- comma- tibus maior. Vl toni V. toni - m- B. C. D. CCLXIT. CCCCLXXH. |— DXXIIIHI. DXXXI. CXLIIHT. CCCXCIIT. CCLXXXVIII. . CCCCXLI. E. G. pP H. VII. LVII. LVIII. LXIII. 15 CLIII. CCXXTIII. XLVHIL — . CCCLXXVII. Ita his praemissis licet maius semitonium minore semitonio commate distare monstratum sit, tamen idem quoque per se et per subiectos numeros tali ratione probabitur. Sit .:À- numerus CCCCXCVII. DCLXIIIL, ab eo vero minus 20 semitonium distans sit -B- numerus, qui iam supra quoque descriptus est DXXIIII. CCLXXXVIIL. Apotomen vero distet ab eo, quod est -A-, is numerus, qui colligitur unitatibus DXXXI. CCCCXLI. Et sit hic -C- Quoniam igitur -AB- minus semitonium -AC- maius, differentia eius, quod est 25 -B-, ab eo, quod est -C-, perquirenda est. Ea est VII. CLIII.