Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
E 346 ADAMI DE FULDA :Xm Mutatio eft duplex : extrinfeca eft, ^ Nolui autem pueriles illas regulas de : quando vox in vócem aperte mutatur, mutationibus cafus notarum dictas huic E ut in fa, fol in re, & e converfo. In- opufculo noítro adiungere, cum non fit " . trínfeca eft, quando vox, qux debet mu- particulare ftudium vulgo bacchantria di- —— tari, relinquitur, ut fit ip cantu men- dum, ubi non continue pradicentur : E furali. füfficiat ergo fpecierum cognitio, five " . , . Ad mutationem duo requiruntur: non. modorum, de quibus poftea dicetur. — ? mutare, nifi mutare fit neceffarie, hoc — Mutatio autem in clavibus quomodo E. eít, habiliter mutare vocem in vocem: fe habeat, aut quot quisque clavium | ut claves infpiciantur, & coniunda, pro. habeat mutationes, fequens figura de- : pter fynemmenon in transpofitione. monfítrat. tc Unam vocem] A. re. nullam habent Si vox eft fim- : & funt qua-) — & zi. mutationem — | verfus epla; fiet muta- E / tuor s tio nulla. E. «E E C. fa, ut. Ku E D. fol, re. : * : ; . | E. Ja, smi. : E: Omnis clavis| Duas voces, ] F. fa, ut. 1 duas habent " Si voxeftdu- — E aut habet | & funt odo. ) e. /a, zz. [ mutationes. [^ "Sf Pla, fiet muta- — : | o] £ fa, out. tio dupla. ] | e. fol, fa. | b 37a, foi. 1 | G. fol, re, ut.) : a, Ja , mi, re. Xe : | | Tres voces, | c. fol, fa, ut. | fex habent 6 Si vox eft trià & fant fex. 4d. 7a, fol, re. (' mutationes, | "57405 f pla, fiet " Ln g. fol, re, ut. tio fena, . d a. Ja , mi , ve. p E CaprvT VI. : 4 Supereft adhuc b. fa. 3. 7i, ac eius dus eft, ut non dimidius tonus putare- | diapafon P. fa. B 7ni, quia in eis nulla fit tur , quia nec femivocalem inlitteris pro — mutatio, nam fa & mi in unum mutare medietate vocalis capimus, nec ex duo- — | nequimus, difcrepante femitonio. Eít e- bus femitoniis pote(t fieri tonus: propter — | nim femitonium quafi dimidius tonus, hoc Plato idipfum limma vocare voluit, — fonum enim tono minorem veteres femi. & Graci fynemmenon b. rotundum, id tonium vocare voluerunt: fed ita capien- €t adiunctum. Mut - --