Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
Ex, A L rx MUSIC; .PA Boetius autem divifionem non ineptam demum in lucem protulit, quem omnes . denuo imitabantur. Sed Guido metas fupergreffus, neceffitate compulfus fuperadditiones adiecit: quapropter moderni, Guidonis audacia confifi, adiectis . adiicere neceffaria non dubitarunt. Dicitur autem monochordum a 4«vcc, quod . eft unus vel folus, quia inftrumentum unius chorde eít: cuius dimenfionem arithmeticam fcire fi cupis, remittam te ad lohannem papam, qui levem ponit dimeníionem (a) Sed potiora canentibus Guidonis precepta cantoribus funt: ideo manus applicare divifionem finguli amplectemur. Manum vero initiantibus ominibus pra- - &icare confuevimus , cuius hec defcri- .ptio eft. Manus eft monochordum aut - inftrumentum, vocibus, litteris & clavi- - bus regiftratum , cuius difpofitio aut figura taliseft, ut fequitur. (b) A Carvr II. Cantus autem , quem Graci odam, 10s aliquando laudem vocamus, eít me- Todia ex fono, tono & modo per vocem vivam prolata. Dicitur ergo male canere in organis, in buccinis, in citharis. Me- "um tamen non eít quemquam reprehen- - dere, prafertim divum Hieronymum, cum fzepilfime dicat, tuba cecini(fe He- — Pbraos. - Sed fi vera eít definitio , ergo — male dicitur, quia voces funt materiales: . pulcrius tamen dicitur, tuba cecinifle, . quam tubicinaffe. (a) Vide fupra Joansi; CorroN1ii Muficam T. II. LDOpPeE:6 .
Lad y - — 3 j
RS SECUNDA. 02943 - T
Hunc antiqui triplicem effe voluerunt, x fcilicet naturalem , mollem, & durum. * "i Sed poftquam Manum przceptores inve- 2 nere, infuper & litterales locales una- * cum vocibus, compertum e(t, cantum. : dupliciter capiendum fore, fcilicet gene- pM raliter & fpecialiter. Generaliter: & manebit prima divifio; funt enim tres in - * generali cantus, videlicet naturalis, b. Ex mollaris , & h. duralis. Specialiter : & T erunt feptem in manu cantus, duo na- - "-- turales, duo b. mollares, & tres &. dura- — ' les. Nam voces in manu fepties reperiun- 2 tur: quo fit, ut ubicumque ponitur zf, . ibi incipitur aliter cantus. Sunt tamen ; nonnulli, qui unicuique duas quafi fibi —— . convenientes attribuunt voces ; nam donant b. mollari ut & fa, naturali re & fol, 5. durali zzi & /a, cuius rei ordinem figura fequens füfficienter exponit. E
Initium vero pfallendi in ecclefia coe- | ptum eft ad imitationem paftorum, qui - : inter facrificiorum exhibitiones Deo lau- | des perfolvere volebant. Alibi autem legitur, a beati(limo martyre Ignatio fuif- t fe introductum, qui voces angelicas Domino decantantes audivit, & morem ec- / clefiz fuz intulit: fic ritus canendi in di- E 3 verfas diffüfus eft ecclefias. Volunt ta- Ta men multi, inter Latinos S. Ambrofium ecclefie Mediolanenfis antiftitem occiden- x tali ecclefie primo dediffe modum pfallendi. Nos tamen Gregorium habemus audorem, a quo cantus fimplex Grego- 4 rianum nomen fortitus eft. rj x ; Can- "M
(b) Figura manus feu palme cx fuperioribus. Ta- A mo IIL pag. 22. / » d