Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

Open to allBoethius · Guido Aretinus381 segments · 440 pp

The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.

page 276

$ 260 IOANNIS DE MURIS " SER, : 9. fesquioctavam proportionem tenebat. concordia; vel fic: Confonantia eft acüi-. - Hac funt principia huius artis, ] . ti foni gravisque mixtura fuaviter uni- . . formiterque auribus accedens. He au- - ; Tut tres barmouins p erfeitas effe fousutes. tem» definitiones tribus predi&dis confor Harmonias non effe pauciores tribus, nantiis, & non tono competunt, in quo — ; docuit experientia. Audor nature con- fit auditus cuiuslibet fibi iudex, lgitur — Íonagtias fecit in rebus, & non homo; tres predicte harmoniz dicuntur perfe- E e n enim confonantie,antequam ho- dx confonantie, & non tonus. Subieminibus apparerent: cui autem fe primo ca quidem figura declarat, qua dicta evolvere voluerunt, Pythagoras fuit pri- funt ante, (a) : mus. Quod autem non fint pauciores — [Ad inveftigandum tamen mentes alitribus, experientia docuit. Sed an plu- quorum, qui multum in interpretatione res fint, quam natura voluit revelare, gaudent dicionum, poteft in eorum fanon claret, Deus novit: perfediores ciem proiici, quod diapafom dicitur a — — ^ autem his tribus ufque ad nos nemo vi- dya; quod eft duo, & fpafoz, quod eft. detur expertus fuiffe; & funt ifte. Dia- /ozus$, quafi habens duplum fonum; vel pafon, cuius eff proportio dupla, ut 12. a dia quod eít de, & faz, quod eft to- - ad 6. Diapentc, cuius eft proportio fes- fs, quali continens totum cantum. quialtera, ut 12. ad 8. & 9. ad 6. Dia- Omnis enim cantus ipfüm ampleditur; —— teflaron, cuius eft proportio fesquiter- quidquid eít ulterius, reiteratio poteít tia, ut 12. ad 9. & $8. ad 6. Tonus dici Similiter diapente dicitur concorvero qui eft in proportione fesquioctava, dantia de quinque vocibus, . diateífaut 9. ad $8. non eft confonantia, fed ron vero de quatuor, ut in fequenti- . pars eius. Hec omnia confirmari pofí- bus clarius apparebit, Tonus autem difunt per rationem coníonantie , quam citur a tonando, id eít, fonando, nifi | | allignat Boetius: Confonantia eft diffimi- enim fonatet, nullatenus audiretur; hoc lium inter fe vocum in unum redada patet in figura fequenti] : j Figura circulorum. Diapafon proportio dupla ; e : Diapente fesquialtera Hn Diapente fesq|uialtera. $ Diateffaron T Diateffaron | fesquitertia iod: . . fesquitertia. : I2. 9. E : € — " (2) Inclufa babet folus Parifenf, L . Has. - : ^ ; : -

Commentary
page 276 ·

No commentary for this page.

There is commentary on pages 10, 82, 83, 137, 205.