Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

Open to allBoethius · Guido Aretinus381 segments · 440 pp

The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.

page 142

EE " ! 126 MARCHETItie fue: impoffibile igitur fecundum ra- | tionem eorum, quod aliqua linea addita note poffet addere aliquod tempus can- . A tandi fuper ipfam, quantumcumque pro- ». trahatur per fpatía; fed potius producet diverfa tempora paufandi, fi fua ratio in aliquo teneret; fed expreffe indicat contradidiionem , ut oftenfum eft. . Sed ipfi poffent dicere: Frater! tu | prius diftinxifti caudas a paufis; fed non dicimus, quod paufe non addunt notis, p: quia fic tua ratio valeret, fed aliz linee, qua vocantur caude, que producunt in ipfis notis effectum fuperius dictum. Solutio. Tunc fic arguimus. Impoffibile eft, quod propria proprietas alicuius et conveniat alteri , quam fibi foli; ficut impoflibile eft, quod rifibile conveniat . alteri quam homini: [ed propria proprietas paufarum eít, quod deducantur per diverfa fpatia, Si igitur fecundum eos li- : nea addita note producta per divería fpatia producet diverfa tempora , fequitur, quod talis linea habet propriam proprie- | tatem paufarum: fed impoflibile eft, quod propria proprietas conveniat alteri quam fibi foli, ut dictum eít: ideo talis linea | addita notz aut non habebit talem pro- | prietatem, quod eft contra eorum mo- * tum , aut ipfa erit idem quod paufa, & 3 tunc fequetur inconveniens fuperius de- ; monítratum. | Sed adhuc ipfi poffent arguere: propria proprietas paufarum eft, quod dedudz linee per diverfa fpatia: deducant diverfitatem temporum in paufando: fed caudze, quas adiungimus notis, dicimus, : quod deductz per diverfa fpatia deducunt diverfitatem temporum in canendo; &

DE PADUA fic proprietatem paufarum non attribuimus ipfis caudis, ficut tu dicebas . . . Tunc iterum fic arguimus: caude, qua funt coniundz notis, funt quedam linee, & hoc ad fenfum patet; deducere ergo ipfas per diverfa fpatia, ad hoc ut diverfitatem temporum inducant;aut convenit eis in quantum fole linee, qua funt diftindte a notis, aut in quantum coniunde notis fint ? Si modo primo, fcilicet quod hoc conveniat eis in quantum fole linéz (int diftindte a notis, tunc fequitur, quod (int paufe; nulla enim linea di(tinda a nota aliquid operatur in mufica, nifi fola paufa. Si autem conveniat eis in quantum tales linee funt coniundz notis, tunc fic arguimus : fi aliquis effectas-debet produci a duobus fimul, oportet quod fapiat naturam eorum, a quibus procedit, alias non effet effectus eorum; oportet enim, quod effectus aílimiletur fuz caufa, ficut palliditas caufatur ex nigratione & albedine fimul, & ideo fapit naturam utriusque. Si ergo ex coniunctione talis linez cum aliqua nota caufatur diverfitas teme poris, in diverfo modo protrahendi ipfam eíle oportebit, quia caufa talis protracdtionis & talis diverfitatis temporum fit aut in natura ipfius note, aut in matura ipfius linez. Sed hoc non eft in natura ipfius note, quia fine linea unum tempus habet: nec hoc erit in matura ipfius note, aut in natura ipfius linez, confiderato in nota, quia talis linea paufa eft: ergo ex coniunctione amborum fimul, fcilicet lines cum nota, talis e£ fectüs non poteft fequi, cum fit praeter naturam caufarum fuarum. l| M Sed

Commentary
page 142 ·

No commentary for this page.

There is commentary on pages 10, 82, 83, 137, 205.