Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

p. 56817. XXXVI. XXX. | XXIII XII. XVIII. XXIIII. XII. XII. XII. LX. LX. LX. 5 Chrom. Diat. Diat. ton. moll, incit. Quomodo Archylas tetrachorda dividat eorumque de- scriptio. XVII. Archytas vero cuncta ratione constituens non 19 modo sensum aurium in primis consonantiis observare neglexit, verum etiam maxime in tetrachordorum divi- sione rationem secutus est, sed ita, ut neque eam, quam quaerebat, efficaciter expediret, neque sensui proposita ab eo ratio consentiret. Ille enim tria genera esse arbitra- 15 tur, enarmonium, diatonicum, chromaticum, in quibus eosdem gravissimos statuit atque acutissimos sonos, in "A emnibus quidem generibus gravissimos sonos faciens - II. :XVI., acutissimos vero -M-DXII. Inter hos in tribus ge- neribus nervum gravissimo proximum collocat eum scili- 20 cet, qui sit -I-.DCCCC-XLIIIL-, ut ad eum -II-XVI- sesqui- vicesimam septimam obtineant proportionem. Post hunc vero infra acutum nervum, tertium vero a gravissimo, eum collocat in enarmonio genere, qui sit -[-DCCC-XC., ad quem -I-DCCCC-XLITII- sesquitricesima quinta propor- 25 tione iungantur. Idemque .[. DCCC-XC- ad acutissimum,