Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

p. 3289. | chordo, quod est a nete diezeugmenon ad mesen, unum- abstulerimus tonum, eum scilicet, qui continetur inter neten diezeugmenon et paraneten diezeugmenon diatonon, poterimus aliud tetrachordon ad mesen iungere, ut fiat 5 synemmenon , quod est coniunctum, hoc modo. Quoniam paranetes diezeugmenon diatoni, quae est -CC., numerus est .4II- CCCCLVI., horum tertia eisdem addita faciet mesen. Hic ergo numerus in diezeugmenon tetrachordo :CC- litteris adnotatus tono distabat a nete diezeugmenon 1?jp genere diatonico et paranete diezeugmenon diatonos vocabatur. In synemmenon autem tetrachordo, id est con- iunctarum, sit nete synemmenon in tribus generibus con- stituta, -V.- littera pernotata et ab ea octava pars auferatur, quae est -CCCCXXXII- eisque adnotatur, fient -IlI- :5.DCCCLXXXVIIL, quae est paranete synemmenon dia- tonos, quae -T- littera insignitur. Huius pars sumatur octava, quae est -CCCCLXXXVI- Haec summa si eisdem, quorum octava est, adgregetur, fient -IIII-CCCLXXIIIT., quae est trite synemmenon diatonos, id est -Q- Sed quo- ?0 niam nete synemmenon ad mesen, id est -IlI- CCCCLVI- ad -IlII- DCVIII- sesquitertiam obtinet proportionem, quae est diatessaron, trite autem synemmenon ad neten syn- emmenon, id est -IIIi- CCCLXXIIII- ad Ili - CCCCLVI., duorum tonorum obtinet proportionem, relinquitur trites 25 synemmenon diatoni ad mesen proportio semitonii et coniunctum est hoc tetrachordum cum mese atque ideo