Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

p. 3948. Rursus paranete hyperboleon chromatica ad triten hyper- boleon retinet partem toni, id est semitonium, quod reli- quum fuit ex duobus tonis, qui continentur inter triten hyperboleon diatonicam et neten hyperboleon. Sub- 5 tractis vero quattuor semitoniis reliquum ex toto tetra- chordo spatium semitonii est, quod continetur inter neten diezeugmenon et triten hyperboleon. Constat igitur et hoc tetrachordum ex duobus tonis ac semi- tonio, divisum in uno quidem spatio tribus semitoniis , in 10 duobus autem spatiis duobus semitoniis. Tria vero spatia nervis quattuor continentur. In enarmonio vero genere summa est id pernoscendi facilitas. Ab ea enim, quae est nete hyperboleon, id est -I[. CCCIIII., paranete hyper- boleon enarmonios, id est -II- DCCCCXVI- duos tonos in- 1stegros distat, quos hoc modo notavimus -T T- Relinquitur igitur ex totius tetrachordi duobus tonis ac semitonio unum quidem semitonium, quod continetur inter neten diezeugmenon et paraneten hyperboleon enarmonion, quod scilicet divisimus in duas diesis, trite hyperboleon enarmo- 20 nio media interiecta, spatiumque dieseos hoc modo signa- vimus -9- lta igitur nobis hyperboleon tetrachordum de- scriptum est. Quo peracto ad diezeugmenon tetrachordum veniamus, nec inmorandum est isdem commemorationibus . in ceteris, cum ab hac descriptione etiam in aliis sumi 25 possit exemplum. Monochordi netarum diezeugmenon per tria genera partitio. VIII. Netes igitur diezeugmenon, quae est -III - LXXII.,