Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
p. 28410. ron -ÀAG-, intendo diapente -GH- Erit igitur -AH- tonus. Sed erat -AF- semitonium, erit igitur -FH- apotome. Rur- sus remitto diatessaron -HK-, intendo diapente -KL- To- ' * qus igitur est -HL. Erat autem tonus -HA., semitonium 5igitur minus est -LB- Sed erat tonus -DB-, erit igitur -LD- apotome. Rursus intendo diatessaron -FM-, semito- nium igitur est -BM- Remitto diatessaron -LN., semito- nium igitur est -NÀ- Per consonantiam igitur sumpta sunt circa -AB. diatessaron duo semitonia, -BM- quidem 10 ad acutum, -NÀ- vero ad gravem partem, totumque -MN- minus est quam diapente; constat enim ex -V. semitoniis el apotome geminata, ex duobus igitur tonis et tribus semitoniis minoribus. Et quoniam duo semitonia unum tonum inplere nequeunt, sed relinquitur comma, totum 15 .MN- spatium minus est spatio diapente consonantiae uno commate, quod facillime diligens lector intelleget. diatessaron HEEL V MMEMICEMNMEMS U MED G | Kk N A F H D L B M E C | s. 5. s. sS. i RERERRAENERRRNRERN S. d bh CMM NNNM diespente. ?0 Sed quoniam paululum de commatis ratione praediximus, non est defugiendum et in quali proportione idem ipsum
This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →