Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

' INST. MUS. III, 10. 283 Rursus ad gravem partem hoc modo. [ntendo ab .A. sono semitonium minus, id quod est -AD-, ab .D- vero remitto apotomen, id quod est -DE- Erit igitur comma -EA: EA D | i Apot, in cd Regula semitonii sumendi. X. Oportet vero has omnes consonantias rite esse ani- mo atque auribus notas. Frustra enim haec ratione et scientia colliguntur, nisi fuerint usu atque exercitatione notissima. Ut vero id, quod institutione musicae adorsi sumus, non mox auribus, quod iam provectorum in mu- 10 sica est, sed ratione interim censeatur, unum dabimus exemplum inveniendi spatii, quod videtur esse paulo dif- ficilius, scilicet semitonii minoris, ut in utramque partem, acutam scilicet atque gravem rato possit ordine repperiri. Sit diatessaron .AB. Oportet igitur circa -AB- consonantiam 15 minus semitonium ad graviorem partem acutioremque de- ducere. Intendo igitur -BC- diatessaron. Remitto rursus dia- pente -CD- Eritigitur tonus -BD- Diatessaron enim conso- nantia a diapente consonantiatono superatur, et -CB- spatium :DC- spatio -BD- spatio transcenditur. Rursus intendo diates- 20 saron -DE., remitto autem diapente -EF- Tonus est igi- tur .DF. Sed et -BD- tonus erat. Semitonium igitur minus est -AF., quod subtractis duobus tonis -FD. -BD. ab .AB.. diatessaron spatio relinquitur. Rursus remitto diatessa-