Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
INST. MUS, III, 9. 281 Ad graviorem vero partem hoc modo. Sit sonus .A- Intendo duos tonos per consonantiam ad -G., diatessaron vero ab .G- remitto ad -K- Erit igitur -KA- minor semito- nii pars, quod oportebat efficere. Me s K À tonus ionus G 5 | | | | EE | | diatessaron CmissUUNURNUNNNNNINMNUUUNUNBNNINUINUNUUNNUNUNDUNNUNUINUNUNNURINHTUITNTUTUURI m Si tribus tonis diatessaron auferamus, apotome fit reli- qua. Sint enim tres toni AB. BC. CD. Ab his auferatur -AE- diatessaron. Erit igitur -EC- semitonium minus, apo- tome igitur est -ED- E cr NM NS oe lonus tonus tonus diatessaron S. | Apot. MEN ul fff Hanc igitur apotomen, si sit commodum, sic sumemus. Ac primum quidem ad acutum. lIntendo tres tonos ab A. eos, qui sunt -AB- et ab eo, quod est -B- ad -C- diatessa- ron consonantiam remitto et fit -CA- apotome reliqua.
This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →