Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

INST. MUS. III, 9. 9719 bus schismatibus differt; differt enim commate. Sed duo schismata unum perficiunt comma. De toni partibus per consonantias sumendis. VIII. Sed de his quidem hactenus. Nunc vero illud videtur esse dicendum, quemadmodum per consonantias 5 musicas imperata possimus spatia nunc extendere nunc vero remittere. Id autem lineariter fiat, lineaeque, quas describimus, vocis accipiantur loco. Sed iam sese ratio ipsa demonstret. Sit propositum toni spatium per conso- nantiam sumere in acutum scilicet atque gravem. Sit 10 sonus :B.; ab hoc intendo alium sonum, qui diapente spatio ab eo, quod est -B-, distet ad eum, qui est -C- .Ab hoc remitto diatessaron consonantiam ad id, quod est -D. et quoniam infer diapente ac diatessaron tonus differen- tiam facit -DB- spatium. tonus repertus est. 15 Mu C diapente D B | diatessaron tonus | UE RVIS MUERE NNN UN EUNNMGNENMURNECEURERMNNUUGEEUcaCeen t EN" Ad gravem vero partem ita modulabimur tonum. Ab eo, quod est -B., diatessaron intendo ad -F- et ab -F- diapente remitto ad -K. Erit igitur -KB- tonus. Animadvertet igi- tur diligens lector ad -DB- quidem ad acutam partem ef- 2o fectum tonum, ad .KB- autem ad gravem.