Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

Open to allBoethius · Guido Aretinus438 segments · 520 pp

The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.

page 230

p. 21825. 26. Quid sit diazeuxis. |. XXV. Diazeuxis vero appellatur, quae disiunctio dici potest, quotiens duo tetrachorda toni medietate separan- tur, ut in his duobus tetrachordis. 5 ,——————, . Hypate meson | I——— — — | Parhypate meson [— Lichanos meson ——————,| Mese REN Paramese 10 | --. - | Trite diezeugmenon | i——————, . Paranete diezeugmenon O0 N———————-, Nete diezeugmenon. | Duo igitur esse tetrachorda evidenter apparet, quan- doquidem octo sunt chordae. Sed diazeuxis est, id est 15 disiunctio, inter mesen ac paramesen, quae inter se pleno differunt tono. De quibus evidentius explicabitur, cum unumquodque studiosius explanandum posterior tractatus adsumpserit. Sed diligentius intuenti quinque, non am- plius, tetrachorda repperiuntur: hypaton, meson, synem- 20 penon,, diezeugmenon, hyperboleon. Quibus nominibus nervos appellaverit Albinus. XXVI. Albinus autem earum nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas,

Commentary
page 230 ·

This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →

No commentary for this page.

There is commentary on pages 1, 20, 83, 199, 275.