Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

INST. MUS, I, 24. 911 pter eandem causam incompositum nuncupamus quoniam in uno conlocatum est intervallo. | Quid sit synaphe. . XXIIII. Sed in his ita dispositis constitutisque tetra- chordis synaphe est, quam coniunctionem dicere Latina 5 significalione possumus, quotiens duo tetrachorda unius medietas termini continuat atque coniungit, ut in hoc te- trachordo: I——— — ——, — Mypate hypaton ——— ———, Parhypate hypaton 10 —— ————, . Lichanos hypaton —— —— — ——, . Hypate meson ————— —, . Parhypate meson | —— — — —-, Lichanos meson —— — ———| Mese. 15 | Hic igitur est unum tetrachordum: hypate, parhypate, lichanos, hypate meson, aliud vero: hypate meson, par- hypate meson, lichanos meson, mese. In utrisque igitur tetrachordis hypate meson adnumerata est, superiorisque tetrachordi ea est acutissima, posterioris vero gravissima, 20 estque ista coniunctio una eademque chorda, ut hypate meson duo tetrachorda coniungens eadem hypaton ac meson tetrachorda in superiore descriptione iunxit. Est igitur synaphe, quae coniunctio dicitur, duorum tetra- chordorum vox media, superioris quidem acutissima, po- ?5 Sterioris vero gravissima.