Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
..34 d »ELEE SAI libet pfalmi dicetur hoc modo, ut-cantatur Spiritui fan&o in Gloria patri? ]tem quaro idem de fine verfüum pfal.
. morum, fi fuerint eodem modo, ficuti cantatur feculorum amen de Gloria patri? Tertio quero, fi non fuerit obfer-
' vatum ut de G/oria patri in didis duo- : bus locis, quod melius dicitar de G/oria patri vel de pfalmis? Refpondeo, quod de pfalmis melius dicitur, & fic eft tenendum: & fic refponfum eít ad
| omnes tres quaítiones. Item fi placeret domino inventori noítro, melius fortaffis caneretur Gloria patri in totum cum
| fuo feculorum predicto, proat continetur in proximo dicto, nec transgrederetur metas fuas, nec afcenderet in C. primus tonus. Nam quantum eít de ftricto
: rigore natnre fue, non tranfcendit fe. E cundum b; fimiliter nec Gloria patri 1 fortaffis facere debet. Sed forte edidit eam poft comeftionem, & erat lafcivus E- quando edidit: vel forte fecit, ut vide- | retut differre a Gloria patri fexti toni. E 4 Sed illud non erat neceffe; nam bene ? . fefe compatiuntur, quod faciant ambo
DR C regulam fnam in F. & plangant in a.
& in b. & in c. & tamen in natura fua funt omnino diverfi. lta bene poteft
. - commode quidam fimplex de bono pane comedere, ficuti maior ipfo, non propter hoc erunt eiusdem qualitatis. [tem í dico, quod non video, quod operetur punctus de feculorum de c. de Gloria patri, nifi lafciviam vel fuperfluitatem, Item | eít bene notandum, quod ultimus pun- : ; &us de feculorum de Gloria patri eft in
| F. Nam [i effet in E. faperet naturam 3 quarti toni, nec faperet naturam primi.
,OMONIS Item aliter : illud feculorum de Gloria patri non poteft applicari nifi abufive — cum principio verfuum officiorum, in quorum fine omniüm decantatur cum neumate fuo, maxime in folemnitatilrus, ut fieri debet. De modo intonandi pfalmos fuperius didum eft. CapruT XVI. . ; Rubrica de numero sEcULORUM primi toni. : Quaro, cum fuperius contineantur undecim feculorum , utrum poffint & debeant eífe plura; an fub pauciori numero redigi poffint? Refpondeo, plura . non poffunt nec debent effe: imo unum fciffum eft, quia membrana occupabat, qua ratione funt decem. Alias deberent efe tot, quot diverfa funt principia antiphonarum, refponforiorum, officiorum, & aliorum cantaum quorumcumque, qui reguntur per primum tonum, quod elt impoflibile & ablurdum cogitare. Sequitur, quod aliqua (unt fuperflua de didis decem; & eít verum, nifi de uno tantum, quod finit in F. in regula eiusdem toni, ut in fubíequentibus apparebit. Prima tria non ferviunt nifi de ung, cum faciant finem fuum in D. tacito de quarto, quod omnibus praevalet. Quintum, fextum, feptimum finiunt in G, fecundum regulam fui toni: & de iltis fimiliter fufficeret unum. Odctavum, nonum, decimum finiunt in a. fecundum regulam fui toni. Et fic habemus de primis tribus unum, & tacito de quar- — to, de reliquis fex habemus duo :-& fic habemus tria feculorum de primo tono, & cum quarto quatuor. : t