Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

E MUSICIE PA m 2 E 4. E z * | bus di 19 ilr II. 13. Dupla füperbipartiens conftituitur ex dupla & fesquitertia proportionibus, hoc eft, in diapafon & diateffaron confonan- | tia, que ab omnibus. Pythagoricis tamquam fonus irregularis refpuitur. Sed ta- . men Ptolomzus ipfam confonantiam effe - bonam dicit tali probatione: omnis confonantia fimplex perfeda infra diapafon continetur, & quidquid extra diapafon || ponitur, reiteratio eft eorum, qua in dia- ' pafon continentur, & quafi numerus unus Íonans; igitur fi infra diapafon intendi - poteft diateffáron, tunc etiam & fupra. Sed nec Boetius, nec etiam Iohannes, nec Guido, nec ullus quidam muficorum, quos ego vidi, hanc contentionem determinant. Legi tamen quemdam fecum fic difputantem in fimili Muris opinione, utrum diateflaron, aut (zzelius ante) dia- | pente fit confonantia vel fub diapente, quia non mirum, quin fupra eam optima fit . refpedu diapafon; & dicit idem , quod non, nam maior eft fesquialtera fesquiter- . ti proportioni: igitur prior eft diapente diateflaron, ficut enim in natura confomantiarum & proportionum maius eft fieri per intenfionem quam per remiílionem, fic ND intenfio maiorem vim habet, quam dia- .. feflaron, poít diapente maioris confo- ; nantie eft quam ante. | *- Sed detur meo iudicio experientia de- . Kerminatrix , fitque auris uniuscuisque fibi ipli iudex, & inveniet, diateffaron - mon eíle confonantiam , ut quidam vo-

• - i / s ^ ? RS QUARTA. cc " — lunt, fed confenantie partem, quia im. : perfedia eft, & nifi eam perfecta pracelfe. rit, femidiffonantia erit, nec ante dia-, pente fanat, qua maior eft ea; Ratio, nam prior e(t comparatio diapafon ad diapente, quam ad diateffaron, utputa, - prius 12. ad 8. comparantur, quam ad 9. quia 8. funt ante 9. quare diateffaron poft diapente venit , unde fi non effet diapente, non effet diateffaron. Sed poteft diapente dici eftque & dicitur confonantia, & fic diateffaron non ex fe adu, fed ex duabus videtur fore confonantia, ut ex diapente diateffaron , quz diapafon conftituent. . Si igitur non fub, ideo neque "fupra diapafon confonantia erit, fed fonus — irregularis. Quidam tamen hoc quintum — — genus confonantie effe dixerunt, fed non — ^. eít, nifi diatefTaron fit confonantia, & e, WE non pars eius: fic mihi videtur, ut ex- — — perientia docet, quz & rerum magifítra eft, ut in hac figura. 4 : Dupla fuperbipartiens.
• * Dupla. Epitrita. 4
• 3. 6. 8. * Sesquiodava proportio .in tono eft, quia in minori numero fieri non habet: igitur in tono ftatus iftius proportionis efle perhibetur. Nam tonus omnium fonorum minimus eít, ut Boétius vult, : Aaa s ubi ; w |