Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

330 ADAMI D z firmat, ut ab amicis honeíta rogemus, & amicorum caufa honeíta faciamus. : Moverunt me ibi Hieronymi verba dii centis: ne ad fcribendum cito profilias, EO w| ne vn ducaris infania, multo tempore difce quod doceas. Sed tibi non minus , obedire femper animo erat: pronus er- : go in omnibus fui, ut voluntati tuz. parerem, licet tanto tempore calamo ma- : num fübtraxerim ; multa enim plerum- 1 que impedimenta operibus bonis obviare AM folent. Non potui ergo hucufque, fa- - teor, licet totiens promiferim ; fed cau- E fam accipe: cum nudius Patavie, ut E ipfe fcis, abirem, ad Formibacenfe me contuli monafterium rei perficienda gratia; quo in loco pervenerunt fecundario E C ad me littere tue idipfum pofcentes: | fui etenim promtus mandatis; nam duos E tresve fexterniculos complevi ibidem. p Quos dum nuper furto mihi ablatos maleque refcriptos comperiffem, nolui : furtive refcriptis equalem ad te dare libellum, timens ne prius ad te incorre- E* &us labor pervenerit; numquam enim 2 quefitum iri placuit, quod inventum moleítiam inferret. , Sed neque tunc otium erat emendandi, cum in re principum meorum fatis | mihi oneris eífet impofitum. - Decrevi ergo mecum cartulas accipere, & in cu- | ria, fi quid otii effet, perficere; non enim, qui principibus fervit, fibi, fed ipfis vivit. Nec funt, crede mihi, caftra duriora curiis principum, ubi fem- - per invidie , detradiones, fimultates, | contumelie, peneque infinite iniurig, ita ut felix dici queat, qui a curiarum ; tumultibus degit, & fortuna contenta-

E FULDA 3 tur; nam omnia pereunt fervitia, fi femel recte non fpreveris. Obcirca de habitatiuncula, ne dicant tngurio, ubi plures habitamus unis in edibus commenfantes, vix formice tam preffe in an- - tris, ut nos uno in tugurio degimus, ubi tale filentium eít, ut in lutis picas aut cornices, vel in paludibus ranas audire te cenfeas. Nullum tamen opus tam arduum, nec clamor tam validus, . qui me ab amore in te coepto feparare queat. Dicit enim Socrates: cum amico breves orationes, fed longas ami- —— citias habere oportet: non de amicitia dicam, que verba fine factis cupit, fed volui verbis &. factis fatisfacere, magis eligens ultra vires prefumere, quam charitati, qu» omnia füperat, aliquid dene- — gare. | Tu parvum munus ex paupere domo benignus fufcipe, parvumque pretio no- | ftro utilitate penfabis, gravi(fimis enim vi- — . ris nulla res charius effe conftat, quam que — — precibus emta eft: non autem quid detur refert, fed qua mente, ut ait Seneca in libro de beneficiis. Placet dicere cum Petro: argentum & aurum non eft mihi. — Regum tamen opes equavit animo, qui exiguum tribuit, fed libenter; multo e- — nim gratius venit, quod facili, quam | quod plena manu datur. Quid ergo do- - nare tibi aliud potui, cum non aurum nec argentum, fed artem quaeras? Optaffem tamen hoc onus alterius iugo man- — — datum fuiffe, qui meliora quam ego fcribere potuiffet; non enim tu illees, quem —— mediocria deceant, nec ego fum, qui füb- — — limia preftare valeat. Fateor, me grave onus affumfiffe, & nifi tuis humeris adiu- | tus; /