Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

1 SUMMA: - mtrum cantus contineatur füb tono au-

- . thento, velíub fuo plagali; & in his ^. pluralitas notarum plerumque difcernit. — Quandoque autem dubitatur de cantu, | qui apud quosdam habet clavem unam fi- " palem , & reducitur ad tonum proprium tali fini. Apud alios idem cantus alia u-

.. «tens clave finali , imo & initiali, iudicatur per tonum , qui eft domefticus illi fini. Verbi gratia ut de hac antiphona Goriofi principes, dubitatur, utrum fexti . . welodavi, fecundum quod incipit & finit in F. fa; ut, vel in G. fo], re, ut, fed magis tamen proprie eft fexti : ficut con-

| tingit de hac antiph. zero te condemnavit ziulier: fi enim incipitur & finitur in F.

— fa, ut, fexti fit toni; fi autem | incipitur & finitur in G. fol, re, ut, fit odavi, & magis proprie eít odlavi. Sicut hoc &.

—... Genti peccatrici, dubius cantus eft... & in his confuetudini ecclefie confentiendum eít & libro infpecto, vel figno prin-

| cipalis.

Tenor etiam zquivocus eft ad multa; dicitur tenor alicuius orationis fumma. "Tenor autem in mufica eft aptitudo quadam modulationis tenens cantum infra

| terminos toni fui. Tenor cantus obferva- - tur per has duas dictiones feculorum a- 73H05 , & maxime per has & non per alias, quia funt finis verficuli, qui frequentiffime folet proferri. Differentia eft inter tropam & tenorem, quia ipfe tropus incipit quandoque in principio cantus, quandoque in medio, quandoque prope finem, etiam patet, quod neuma ^ finalis, de qua fupra di&um fuit, & tropus — A funt idem, & quilibet tonus proprium habet tropum prope finem ; prope finem dixi, E.

p. 229

& non in fine, quia plagalis & fuus authentus notam habent unam finalem, non 3 igitur diftingui poffunt per eam. Et quamvis tot funt tenores, quot toni, principium tamen unius eít tenoris pluribus continue quandoque , quandoque non fecundum principium tenoris fecundi; quandoque a. vero acüta eft principium teno- — F ris primi, quarti & fexti; c. acuta tertii, quinti & octavi; d. acuta feptimi &c.

Sed quarit aliquis, quare fecundus & | feptimus pra ceteris tonis litterales ha- : beant fpeciáles initiales forum tonorum? ; Ad quod dicendum eít, quod hoc fieri poteft ad fignificandum, quod hi duo toni longe aliter fe habent quam cateri ; fe- : cundus enim pra ceteris magis defcendit, & feptimus fecundum fe totum magis ceteris afcendit ; fecundum fe totum dico: quia fextus alicubi, fed raro, fupremam 4. tangere invenitur, ut dictum eft fupra, fed feptimo inferior fxpe invenitur. :

Cauda vel finis in cantu eft modulatio : quadam, qua ad fui toni diftinctionem, & ad commendationem tenoris eius fieri folet cantu finito, & quia cauda finis eft animalis, & finis ex re nomen habere vi- | deatur, propter hoc finali antiphona finis vel cauda hzc folet adiungi: & hac de caufa in completorio , cum unica fit antiphona fuper pfalmos, caudam habere non debet, & fi quod magis videtur non eft, neque quod minus. Et propter hoc, quia caudata non debet effe antiphona in :completorio fuper pfalmos, neque fuper zuzc dimittis ; ficut & eadem de caufa in horis antiphone non debent eífe caudata.

Ff3 JMe- * . ae