Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

E 186 |^— MARCHETIqui non reducantur ad iftos, ideo de- ! bet dici, quod modi perfedi difcantandi non funt nifi quinque primi & principale. — Et notum fit, quod omnes 4 poffunt cantari tam de perfedo quam EC de imperfedo tempore. | Z De fubtraüione modorum perfeorum, F . propter quam conflituuntur modi - imper feti, s z Quoniam omnis imperfectio tunc con- , furgit, quando fcilicet fubtrahitur ali- E quid a perfedione,, ideo a primis mo. 5 dis perfedis, in quibus reperitur terna. E ria perfedio modi, fübtrahunt imper. | fedi, in quibus non eft reperiri nifi binaria, & tanta fit fubtractio a modis 3 perfe&dis remanentibus quinque folum, l quatuor remanent imperfedi, 1 . - Primus imperfedus confiftit in fub. E tradione a perfecto, nam ficut ille conftat ex omnibus longis perfedis, ita ifte ex omnibus longis imperfectis, Secundus conítat ex longa imperfecta & duabus brevibus equalibus. Tertius e con- Z verfo. Quartus ex omnibus brevibus folum & femibreve binariam proportionem menfurantibus. Et nota quod modi imperfecti poffunt cantari tam de ) tempore perfedto, quam etiam de im. perfecto. Ut autem fciatur, quis mo- , dus cantari debeat de modo imperfecto, dicimus, quod in principio ipfius can- ; tus modi imperfedi, fi ibi fit nota longa, vel ubicumque in ipfo principio occurrat ipfa nota longa, debeat addi - cauda in furfum a latere finiftro; & poteft fic demon(trari: ficat fuperius eít - didum de proprietatibus, cauda in fur-

DE PADUA ' füm a latere finiftro dicit imperfe&ionem; addatur ergo ipfi note longe nota, non poterit dicere imperfectionem temporis, quia nota longa eít: innuet ergo imperfedionem modi; & hoc dicimus ultimo, accipe 4- pro figno ultimi - & proprium ad cognofcendüm cantus de modo fcilicet imperfedo. Si autem cantus fit mixtus, puta de modo perfedo

& imperfedo, cuilibet note longe de modo imperfedo dicimus debere addi fignum fuperius nominatum: & hoc eft. proprius, quod tales cantus diverfis coloribus figurantur, ut hic patet: —

4^ b ;

Si vero unus cantus ME ex longis perfedis, puta fic, quod una cantaretur de tempore perfe&o, & alia de imperfecto, & fic deinceps, dicimus quod fupra nota temporis perfecti ponatur 4- innuens ipfam protrahere ad ternariam divifionem, qua proprie eft temporis perfedi: fuper divifionem vero motas temporis imperfe&i ponatur b. innuens binariam , quz pertinet folum ad tempus imperfedum ,' ut hic: aut b. bebe zm

Si autem aliquis cantus proportionaretur ex una longa perfeda- vel pluri- | bus pertinentibus ad modum imperfe &um, tunc poít longam, fi fola. fuerit, vel poft ultimam, fi plures, ponatur fignum perfe&ionis, fuper vero bre-