Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text

Open to allBoethius · Guido Aretinus438 segments · 520 pp

The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.

page 220

p. 20820. coniunguntur. In octachordo vero quoniam octo sunt chordae superiores quattuor, idest hypate, parhypate, lichanos, mese unum tetrachordum explent. Àb hoc vero disiunctum atque integrum inchoat a paramese progredi- 5 turque per triten et paraneten et finitur ad neten. Et est disiunctio, quae vocatur diazeuxis, tonusque est distantia meses et parameses. Hic igitur mese tantum quidem no- men obtinuit. Non est media positione, quia in octa- chordo duae quidem semper mediae repperiuntur, sed 10 una media non potest inveniri. Prophrastus autem. Pe- rioles ad graviorem partem unam addidit chordam, ut . faceret totum enneachordum. Quae quoniam super hypa- ten est addita hyperhypate est nuncupata. Quae prius quidem, dum novem chordarum tantum esset cithara, hy- 15 perhypate vocabatur. Nunc autem lichanos hypaton dici- iur aliis superadditis, in quo ordine atque instructione, quoniam ad indicem digitum venit, lichanos appellata est. Sed hoc posterius apparebit, nunc vero ordo sese ennea- chordi sic habet: 20 [3 Hyperhypate : (I— — —| Hypate |I————-—| — Parhypate — ——-, Lichanos —— ——— | Mese 25 (—— ———,| Paramese : ped Trite "[—— ———| Paranete Loy Nete Histiaeus vero Colophonius decimam in graviorem partem

Commentary
page 220 ·

This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →

No commentary for this page.

There is commentary on pages 1, 20, 83, 199, 275.