Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

MUSICIEE PARS SECUNDA. 357 De hoc Nafo innuit: modernis varietas placet, authentique Lata quidem latis cecimi, camo triflia afcendere, plagales vero defcendere ha- : triflis. beant, ut in hoc metro: : : 1 : Tenemur autem ambitu regulari , ut. — par vult furfum, fed par ad in- Bernoni placet. Ambitus autem tono- : Jima tendit, rum, ut refert Oddo in Enchiriade (à) unusque horum pro varietate non fuffi-- | eft certa lex afcendendi & defcendendi ciat, bis utimur, aut uno veterum. - . cuiuslibet cantus regularis. Igitur omnis Caprvur XVI. * . authentus a fua finali fede afcendere habet — Dyuobns antem hemitonium in P. fa. : diapafon, licentialiter autem nonam aut L.;5;j, fj necelfe erit, concedimus, fcilidecimam: defcendunt autem a finali in cet proto & trito, aliis vero duobus proximam. Plagales autem aícendunt üf-— denegamus: fant tamen nonnulli, qui id : que diapente, licentialiter ad fextam aut trito regali omnino denegant, praefertim Z2 feptimam : defcendunt vero ad diateffa- ip a&ibus tonatis, cum hoc trito pla- ; » ron, ut omnium muficorum voluntas eft, pali, id eft, fexto totaliter attribuant. | . prafensque modernorum opinionum lo- Miror ego, hoc regali denegari , quod cutio convenit. plagali conceditur; nam incongruum / Olim vero quatuor phthongos veteres rationi videtur, quia totius toni hemi- : . invenerunt, quibus ufi funt ad fimilitu. fOnium ornatus eft: certe enim poeni. ^ dinem quatuor temporum: ficut quatuor. f*t» qui domino ornatum aufert, & E. temporibus variantur fecula, fic quatuor Áé'vO tribuit. Cumque omnium tonomodis variatur omnis cantus. Hoc píal. F'Um opus fit, finaliter pulcre conclu. - / . mifta notare videtur, ut fcribitur pfa/j. dere cantus, quis non intelligat, quarte Deo noftro, tfallite, pfallite regi noftro, tum hemitonio allato bifonum effe, cum — $fallite. Unde quatuor tantum habentur leviter OBSS dureque concludat in - Wimales Sed & nos moderniores, qui fi- adibus tonatis ? Sed. veteres hoc trito . gurato utimur cantu, continuo his uti- concefferunt, qui ambos. , continet aumur tonis, hoc eít binis ac binis, aut thentum & plagalem: hoc noftri irri- / | uno antiquorum. tum faciunt, ac veterum opinionem re- 5i iiciunt, 'cum 'plagalem plus regali fa- ; — - Quatuor funt toni antiquorum, pro- ciunt, ipfi admittentes, quod authento tus vel argous, deuterus, tritus, tetrar- denegant. Infuper cum eius fedes finalis dus, quorum quilibet continet fecundum per hypate mefon fit, vitiofum eum fafe duos alios, primum, fecundum; ter- ciunt, tritonum fuperinducentes , qui ab | — fium, quartum; quintum, fextum; fepti- omnibus muficis tamquam irregularis & cu . gum, o&cavum. Non tamen dico, non incongruentiffimus fonus vitari perhi- | poffe nos uno contentari tono, fed quia betur. Sunt & alii, qui tonorum pro- | Yya prie- / (a) Tom. L. pag. 258. * ** |