Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

| / ET CANTUS yv Nifi varietur modus, ut hic: Quintus autem quantum poteft plus debet ligari, & in breves & in femibreves terminatur, ut hic: : m m im ! —un ""w K Nifi varietur modus, ut hic: - CarvT XI De difcantu. € eius fpeciebus. Dido de figutis & paufationibus, dicen dum eft de difcantu, qualiter habeat fieri, & de fpeciebusipfius. Sed quia quilibet difcantus per confonantiías regulatur, videndum eít de confonantiis & difTonantiis fadis in eodem tempore, & de diverfis vocibus. Concordantia dicitur effe, quando dug voces vel plures in uno tem-

IENSURABILIS. II pore prolate fe compati poffunt fecundum auditum. Difcordantia vero e contrario dicitur, fcilicet quando dux voces fic coniunguntur, quod difcordant fecundum auditum. / Concordantiarum tres funt fpecies, fcilicet perfecta, imperfecta & media. Perfe- &a concordantia dicitur, quando plures voces coniunguntur, ita, quod una ab alia vix accipitur differre propter concordantiam. Et tales funt due, fcilicet unifonus & diapafon, ut patet hic. : | cc Imperfeca dicitur, quando duz voces multum differre percipiuntur, ab auditu tamen non difcordant: & funt dua, fcilicet ditonus & femiditonus, ut hic. R-e—6-0—2-0-0— — Medie vero concordantie dicuntur, quando due voces coniunguntur , (maiorem) concordantiam habentes, quam predidz, non tamen ut perfeda: & funt due, fcilicet diapente & diateíTaton, Ut hic patet: 17—37—————— P Esos Quare una concordantia, magis concordat quam alia, planz mufice relinquitur. Difcordantiarum — du$ fünt fpecies, perfecta & imperfecta. Perfeda difcordantia dicitur , quando due voces fic . Ba con-