Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan

m FRANCONI modo, quo in fimplicibus fuit didum: breves quoque redas fieri, & etiam al. terari.

Carur VIII. " ; De plicis in figuris ligatis. Preterea eft fciendum, quod omnis ligatura tam perfeda, quam imperfedaa,

Bx. plicabilis eft, & hoc a parte finis. Quid autem fit plica, didum eft prius in capitulo de fimplicibus figuris. Plicatur enim

"s ligatura perfecta dupliciter afcendendo &

: defcendendo ; afcendendo fic ; prm | defcendendo vero fic Eg . finds ltem dupliciter pli-——-fcatur imperte-

. &a. Et nota, imper-——-fedam femper

, plicari in figuratione obliqua afcenden- » vel defcen-.. [mae uda » dente fic - me.

| Et in tali ca(u, ubi debet plicari imperfeda, | eft neceffarium fieri obliquitatem adfcendendo, ad hoc, quod ultima brevietur.

Quoniam (i recta in perfedo plicaretur, | eoquod perfec rationem participaret : imperfectio tamen obliqua non eft aícen- | dens ponenda fine plica. Nam pofitio im- : - perfectionis recte fufficit, ubicumque non E eft plica, & potior eft & magis ufitata : / . & fic patent plice omnium ligaturarum. Sunt etiam quedam coniundure fim- " plicium & ligaturarum, qua etiam participant partim ligaturas, & partim fim. E. plices figuras, quz necque ligaturz, nec- | que partim fimplices figure appellantur, ERO ut patet hic : uc Wo NOU

| ^"! S MUSICA

De valore autem talium coniuncturarum non poffunt alie regule dari, quam ifte, que de fimplicibus & ligatis prius dantur. Preterea funt alie quedam or- — — dinationes fimplicium ligaturarum, figurarum quarumdam non impofitaum fup- — — plentes defe&dum, qui in regulis fimplicium tantumniodo dignofcitur , ut hic patet. TOO EU

Capvr IX.
De paufis, €9 quomodo per ipfas modi
ad invicem variantur.

Dido de figuris redam vocem fignificantibus, videndum eít de paufis, qua omi(lam reprefentant. Paufa eft omif- . . fio vocis rez in debita quantitate alicuius modi fada. Paufationum fex funt fpecies : longa perfeda, longa imperfe-

Qa, fub qua comprehenditur altera brevis, eoquod menfuram eamdem comprehendit; brevis recta, femibrevis maior, minor, & finis punctorum. Paufatio perfecta vocis rede in fe tria tempora ^ comprehendens : imperfeda vero fimiliter imperfedtz alterius quoque brevis duobus temporibus menfurata.

Brevis eft omiffio recte brevis in fe includens folum tempus. Semibrevis ma- — — ior duas femibreves omittit rectz brevis, Minor tertiam partem tantum relinquit, Finis pun&dorum immenfurabilis appels — — latur; nam & ipfe in plana mufica invenitur. Hoc tamen penultimam notam fignificat longam in quocumque modo | invenitur, licet forte iita penultima de — ratione modi, in quo elt, brevis effet. |

Pra- A
F