Medieval treatises on music — Marchettus of Padua (Lucidarium, Pomerium), Johannes de Muris (Musica speculativa), Adam of Fulda, Elias Salomonis — Gerbert, Scriptores vol. 3 (St Blasien, 1784), re-read from the Bayerische Staatsbibliothek scan
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
| 96 "MARCHETI: Sed poteft aliquis dicere, quare prima fpecies diateffaron non incipitur a E. prima nota, que eft t, cum didum E fit fuperius, quod xt et principium ome: nium vocum inter notas; & fic fubfequenter fecunda in fecunda, & tertia in tertia? Ad hoc enim dupliciter refpondemus, & primo fic: Licet u£ fit prima vox feu nota, & principium om- | nium vocum five notarum , quantum ad ordinem proprietatum , quia variantur, E. cum variatur ipfum, ut füpra didum eít; tamen quantum ad effentialem ordi- | nem manus, in qua & a qua docemur | omnem cantum cantare; ipfa vox five nota ut non eít prima, quod fic probamus. Planum eft, quod feptem funt | littere graves, feptem acute, & quatuor fuperacute, ut infra patebit; ipfarum autem gravium prima dicitur A. : que fecundum omnes phyficos & au- 3 &ores & mufice proslambanomenos vo- E catur, hoc eít, fignum primum five litjo tera prima, que in mufica apponatur ; & hoc ad fenfum patet: nam qui monochordum conftituere volunt, in prima | novenaria diviflone ipfius. femper litte- B om - ram À defcribunt; fub ipfa namque A. e. eft una vox, qua dicitur 7e; ipfa ergo erit prima vox, qua fub prima lit- | tera includitur, & fecunda quz fub fer- cunda &c. dicimus enim, primus & | fecundus tonus finitur in voce quarta, que eft D. grave, que quarta non di- LaL ceretur, fi A. prima non effet. Quare . patet, quod s? non fit prima vox, fed pe. re. Secunda ratio eít; certum eft, quod b. puo p» ————— | (2) Fat. numerat duos ad tres.
! « DE PADUA ipfa mufica eft de notis, & ipfe notae funt de numeris; ita erit ergo de ordine ipfarum notarum, ficut et de nu-- meris; fed in numeris ita cít, quod unus numerat & duos & tres, (a) per quos & fuübfequentes ceteri numeri numerantur, & tamen unus numerus norm eft. Itaque fi quid volumus conftituere . in primo numero, ipfum in binario conftituimus, qui primus numerus dicitur, licet non poffit concipi binarius absque conceptione unius, qui nume- - rus non eft. Sic fimiliter e(t de notis, - quia z£ eft vox five nota prima, qua occurrit in cantu, & fonus eft, & ta-- men nullam melodiam facit. Illa ergo, que proximior fibi eft, eít re, ad quam facit primo motum; propter motum enim habetur. cantus, & fine motu cantus non eft; nam fi omnes nota effent in una linea vel in uno (peti i non confurgeret cantare, [ed potius ululare. Ob hoc bene Guido: mufica - eít motus vocum per arfim & thefim, id eft, per elevationem & depofitionem. Igitur illa dicetür prima vox, in qua primo intelligitur cantus, ficut ille dicitur primus numerus, qui ponitur in binario. Ex praedictis patet, quod re fit prima nota five vox, que in cantu ponatur, & quia prima, ideo merito omnis fpecies prima diateffaron diapente & diapafon in ipfa poni dicitur, & fecunda fub fecunda, quz eft B & tertia füb tertia, & íic deinceps; quia ipfa - nota re, ut predicitur, eft pondp omnis cantus. -o- Sed An deco ences Cien co sem, HUBS MK OGRPUTU) senes emm ey