Boethius, De institutione arithmetica libri duo · De institutione musica libri quinque, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: Teubner, 1867) — read from page images, with the critical apparatus separated from the text
The original is shown on its own: no English is held for this issue yet.
:914 INST. MUS. I, 22. De ordine chordarum nominibusque in tribus generibus. XXIL Nunc igitur ordo chordarum disponendus est omnium, quae per tria genera variantur vel in constanti ordine disponuntur. Prima est igitur proslambanomenos. 5 quae eadem dicitur prosmelodos, secunda hypate hypa- ton, tertia parhypate hypaton. Quarta vero universaliter quidem lichanos appellatur, sed si in diatono genere apte- tur, dicitur lichanos hypaton diatonos, si vero in chro- - mate, dicitur diatonos chromatice vel lichanos hypaton 10 chromalice, si autem in enarmonio, dicilug lichanos hy- paton enarmonios vel diatonos hypaton enarmonios. Post hanc vocatur hypate meson, dehinc parhypate meson, at- que hinc lichanos meson, simpliciter in diatono quidem genere diatonos meson, in chromate lichanos meson chro- 15 matice vel diatonos meson chromatice, in enarmonio dia- tonos meson enarmonios vel lichanos meson enarmonios. .. Has sequitur mese. Post hanc sunt duo tetrachorda par- tim synemmenon partim diezeugmenon. Et synemmenon esi, quod post mesen ponitur, id est trite synemmenon; ?0 dehinc lichanos synemmenon, eadem in diatono diatonos synemmenon, in chromate vero vel diatonos synemmenon chromatice vel lichanos synemmenon chromatice, in enar- monio vero vel diatonos synemmenon enarmonios vel lichanos synemmenon enarmonios. Post las nete synem-
This issue carries a scholarly apparatus: 422 notes on the editor’s variant readings. Scholar · $29 a month, by application — see what it adds →